COLUMN NI ROY TOMANDAO
PANANAW
"HINDI PAGLILINGKOD SA BAYAN ANG PANINIRA SA KAPWA POLITIKO"
Sa mundo ng pulitika, hindi maiiwasang magkaroon ng magkakaibang pananaw, paninindigan, at opinyon. Bahagi ito ng demokrasya. Ngunit may malaking pagkakaiba ang pagtuligsa sa maling gawain at ang sadyang paninira sa kapwa politiko upang pabagsakin ang reputasyon nito at makakuha ng pansariling pakinabang.
Ang isang tunay na lingkod-bayan ay hindi nasusukat sa husay nitong manira ng kalaban, kundi sa kakayahan nitong maglingkod, gumawa ng makabuluhang programa, at magbigay ng solusyon sa mga problemang kinakaharap ng mamamayan.
Hindi trabaho ng isang politiko ang maghasik ng galit, kundi maglatag ng mga solusyon.
Kung ang panahon at lakas na dapat sana ay inilalaan sa paglilingkod ay nauubos lamang sa paghahanap ng butas sa kapwa, paninira, at pagpapakalat ng mga alegasyong walang sapat na batayan, nararapat lamang na itanong: nasaan ang serbisyong ipinangako sa taong-bayan?
Ang pulitika ay hindi paligsahan kung sino ang pinakamagaling mang-insulto, manira, o magpakalat ng negatibong propaganda. Ito ay isang tungkuling may kaakibat na pananagutan sa bawat mamamayang nagtiwala at bumoto.
Hindi nangangahulugang dapat manahimik ang isang politiko kapag may nakikitang katiwalian o maling gawain. Sa katunayan, tungkulin nitong magsalita, magtanong, at manawagan ng pananagutan. Ngunit ang bawat paratang ay dapat nakabatay sa katotohanan, may sapat na ebidensiya, at dumaraan sa tamang proseso.
May pagkakaiba ang makatwirang kritisismo at personal na paninira. Ang una ay naglalayong itama ang mali; ang ikalawa ay maaaring maglayong sirain ang pagkatao ng isang tao para lamang makalamang sa pulitika.
Higit na nakalulungkot kapag ang mga mamamayan ang nagiging biktima ng ganitong uri ng pamumulitika. Sa halip na pag-usapan ang trabaho, kabuhayan, kalusugan, edukasyon, imprastraktura, at iba pang pangangailangan ng komunidad, nauuwi ang usapan sa bangayan ng mga lider.
Samantala, ang mga problemang dapat sana nilang lutasin ay nananatiling naghihintay ng kasagutan.
Tandaan natin: ang posisyon sa pamahalaan ay hindi lisensiya upang maliitin ang kapwa. Hindi rin ito kapangyarihang gamitin upang maghiganti sa mga katunggali. Ang kapangyarihan ay ipinagkatiwala ng mamamayan upang gamitin sa kabutihang panlahat.
Sa huli, hindi sa dami ng kalabang napabagsak nasusukat ang tunay na tagumpay ng isang politiko. Mas mahalagang tanungin kung ilang buhay ang napabuti, ilang problema ang nalutas, at ilang pangako ang naisakatuparan.
Ang mamamayan ay hindi nangangailangan ng mga pinunong magaling lamang sa pakikipag-away. Ang kailangan nila ay mga lider na marunong makinig, kumilos, tumupad sa pangako, at managot sa kanilang mga pagkukulang.
Ang tunay na lingkod-bayan ay hindi kailangang manira upang patunayan ang sariling kakayahan. Ang kanyang gawa, malasakit, at tapat na paglilingkod ang magsasalita para sa kanya.
Dahil sa dulo ng lahat, ang kasaysayan ay hindi lamang magtatala kung sino ang pinakamalakas manira sa kapwa, kundi kung sino ang tunay na naglingkod sa bayan.
Ito ang aking pananaw. Sa pulitika, maaaring magkaiba ang paniniwala, ngunit hindi dapat mawala ang respeto, katotohanan, at pananagutan.
0 Comments